Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
तच्छुत्वा वचन भीष्म: सम्मन्त्रय सह मन्सत्रिभि: । निश्चित्य विससर्जेमां सत्यवत्या मते स्थित:,अम्बाका यह वचन सुनकर भीष्मने मन्त्रियोंक साथ सलाह करके माता सत्यवतीकी सम्मति प्राप्त करके एक निश्चयपर पहुँचकर इस कन्याको छोड़ दिया
tac chrutvā vacanaṃ bhīṣmaḥ sammantrya saha mantribhiḥ | niścitya visasarjaināṃ satyavatyā mate sthitaḥ ||
Nang marinig ang mga salitang iyon, sumangguni si Bhīṣma sa mga ministro. Pagkaraang makapagpasya nang matatag—na naninindigan sa pinag-isipang pasya ni Satyavatī—pinalaya niya ang dalaga at hinayaang makaalis. Ipinakikita ng pangyayaring ito ang asal ni Bhīṣma ng pagpipigil at tungkulin: kahit nasa kanyang kamay ang kapangyarihan, kumikilos siya sa pamamagitan ng payo, iginagalang ang kalooban ng nakatatanda, at umiiwas sa pamimilit.
होत्रवाहन उवाच
Right action is guided by dharma expressed through deliberation, respect for elders’ counsel, and self-restraint; authority should not become coercion.
Bhīṣma hears a statement, consults the ministers, aligns his decision with Satyavatī’s opinion, and then dismisses/releases the maiden.