Shloka 43
Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
मेरा विश्वास है कि कल सबेरेतक परशुरामजी यहाँ उपस्थित हो जायँगे। वे आपसे ही मिलनेके लिये आ रहे हैं। अत: आप यहीं उनका दर्शन कीजियेगा ।। इयं च कन्या राजर्षे किमर्थ वनमागता । कस्य चेयं तव च का भवतीच्छामि वेदितुम्,राजर्षे! मैं यह जानना चाहता हूँ कि यह कन्या किसलिये वनमें आयी है? यह किसकी पुत्री है और आपकी क्या लगती है?
Akṛtavraṇa uvāca: mama viśvāsaḥ yathā śvaḥ prātaḥkāle paraśurāmaḥ iha upasthito bhaviṣyati. sa tvām eva draṣṭum āgacchati. ataḥ tvam ihaiva tasya darśanaṁ kuru. iyaṁ ca kanyā rājarṣe kimarthaṁ vanam āgatā? kasya ceyam, tava ca kā bhavati? icchāmi veditum, rājarṣe.
Sinabi ni Akṛtavraṇa: “Tiyak ako na pagsapit ng bukas ng umaga ay naririto si Paraśurāma. Siya’y dumarating upang makipagkita sa iyo; kaya manatili ka rito at tanggapin ang kanyang pagdalo. At, O maharlikang pantas, sa anong dahilan naparito sa gubat ang dalagang ito? Kaninong anak siya, at ano ang kaugnayan niya sa iyo? Nais kong malaman, O maharlikang pantas.”
अकृतव्रण उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic inquiry and propriety: before action or association, one should seek clarity about identity, purpose, and relationship, and one should receive a revered guest (Paraśurāma) with due respect and readiness.
Akṛtavraṇa informs the royal sage that Paraśurāma is expected to arrive by morning specifically to meet him, advising him to stay and receive the meeting. He then asks about the maiden—why she has come to the forest, whose daughter she is, and how she is related to the sage.