Shloka 176
Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
इति श्रीमहा भारते उद्योगपर्वणि अम्बोपाख्यानपर्वणि होत्रवाहनाम्बासंवादे षट्सप्तत्यधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate udyogaparvaṇi ambopākhyānaparvaṇi hotravāhanāmbāsaṃvāde ṣaṭsaptatyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
Sa gayon, sa kagalang-galang na «Mahābhārata», sa loob ng Udyoga Parva, sa bahaging tinatawag na salaysay ni Ambā, sa pag-uusap nina Hotravāhana at Ambā, nagwakas ang ika-isang daan at pitumpu’t anim na kabanata. Itinatakda ng pangwakas na kolofon na ito ang salaysay sa mas malawak na balangkas ng etika: ang kuwento ni Ambā, na isinalaysay sa gitna ng paghahanda sa digmaan, ay nagpapakita kung paanong ang mga panatang hindi pa nalulutas, dangal, at personal na sugat ay maaaring lumaganap tungo sa pampublikong tunggalian at humubog sa landas ng dharma.
होत्रवाहन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse’s teaching is contextual: it frames the Ambā episode within the war-preparation book, underscoring a Mahābhārata ethic that personal wrongs, rigid vows, and questions of honor can accumulate karmic and social consequences, eventually influencing collective dharma and conflict.
This is the formal closing line marking the end of the chapter and locating it: in the Udyoga Parva, within the Ambā episode, specifically in the dialogue between Hotravāhana and Ambā.