पाज्चाल्यं तु महाबाहो नाहं हन्यां शिखण्डिनम् । उद्यतेषुमथो दृष्टवा प्रतियुध्यन्तमाहवे,परंतु महाबाहो! पांचालराजकुमार शिखण्डीको धनुषपर बाण चढ़ाये युद्धमें अपना सामना करते देखकर भी मैं नहीं मारूँगा
Pāñcālyaṃ tu mahābāho nāhaṃ hanyāṃ Śikhaṇḍinam | udyateṣum atho dṛṣṭvā pratiyudhyantam āhave ||
Wika ni Bhīṣma: “O makapangyarihang bisig, hindi ko papatayin si Śikhaṇḍin, ang prinsipe ng mga Pāñcāla. Kahit makita ko siyang nasa digmaan, may palasong nakahanda sa busog at humaharap upang makipaglaban sa akin, hindi ko siya papatayin.”
भीष्म उवाच
Even in war, a warrior’s conduct is bounded by dharma and personal vows; Bhīṣma declares a principled refusal to kill Śikhaṇḍin, showing that ethical restraint can override tactical advantage.
Bhīṣma states that he will not slay Śikhaṇḍin of Pāñcāla, even if Śikhaṇḍin confronts him in open battle with weapons ready, indicating Bhīṣma’s predetermined limitation in the coming conflict.