Shloka 126
Bhīṣma’s Appraisal of Pāṇḍava-Alliance Warriors (Śikhaṇḍin, Dhṛṣṭadyumna, and Allied Kings)
बालैरपि भवन्तस्तै: सर्व एव विशेषिता: । कुरुनन्दन! इनके आयुधों
bālair api bhavantas taiḥ sarva eva viśeṣitāḥ | kurunandana! eṣāṃ āyudhānāṃ gadānāṃ ca bāṇānāṃ cāghātaṃ kaścid api na soḍhuṃ śaknoti | ataḥ paraṃ na kaścid eṣāṃ dhanuṣi pratyāñcāṃ samāropayituṃ śaknoti, na yuddhe eṣāṃ gurvīṃ gadāṃ samuddhartum, na ca eṣāṃ bāṇān prayoktum | te vegena calane, lakṣyabhede, khāne-pāne tathā dhūli-krīḍāsu ca bālye 'pi tvāṃ parājitavantaḥ |
Wika ni Bhīṣma: “Kahit noong mga bata pa lamang, nalampasan na nila kayong lahat, O ligaya ng mga Kuru. Walang sinumang makakatiis sa bagsik ng kanilang mga sandata—mga pamalo at mga palaso. Bukod pa rito, walang makapagkakabit ng pisi sa kanilang mga busog, walang makabubuhat ng kanilang mabibigat na pamalo sa digmaan, at walang makagagamit nang wasto ng kanilang mga palaso. Sa bilis ng pagkilos, sa pagtama sa puntirya, sa pagkain at pag-inom, at maging sa mga larong alikabok ng kabataan, tinalo nila kayo kahit noong kayo’y nasa pagkabata pa.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma underscores that true strength is proven by capability and discipline, not by status or pride; recognizing another’s superior skill is part of wise counsel and a check against reckless decisions in the lead-up to war.
In the Udyoga Parva’s pre-war counsel, Bhishma reminds a Kuru prince that certain warriors are so formidable that others cannot even handle their weapons, and that this superiority was evident since childhood in contests of speed, skill, and games—warning against underestimating them.