Shloka 15
भीष्मकृतः पाण्डवपक्ष-महारथ-प्रशंसा
Bhishma’s appraisal of Pandava-aligned chariot-warriors
तेजोवधमिमं कुर्याद् विभेदयिषुराहवे । यथा त्वं गुणविद्वेषादपरागं चिकीर्षसि
tejovadham imaṁ kuryād vibhedayiṣur āhave | yathā tvaṁ guṇavidveṣād aparāgaṁ cikīrṣasi ||
Wika ni Bhīṣma: “Sino ang, sa pagnanais maghasik ng pagkakahati sa gitna ng labanan, gagawa ng ganitong bagay—ang wasakin ang alab at diwa ng mandirigmang nasa sarili niyang panig? Gaya ng ginagawa mo, dahil sa poot mo sa aking mga kabutihan, na nais mong ilayo sa akin ang mga hari, gayon din ngayon ay sinusubukan mong lumikha ng lamat sa sandaling ito—kung kailan dumating na ang pagkakataon ng digmaan at nagkatipon ang mararangal na haring magkakapantay ang antas.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even amid conflict, undermining one’s own side through envy-driven factionalism is ethically blameworthy; true leadership preserves unity and morale rather than sabotaging allies for personal animus.
Bhīṣma rebukes a divisive interlocutor, accusing him of trying to alienate allied kings from Bhīṣma out of jealousy of Bhīṣma’s virtues, and condemns the attempt to weaken a comrade’s martial spirit at the very moment when battle is imminent and kings have assembled.