Shloka 20
उलूकदूतवाक्यम् / Ulūka’s Message to the Pāṇḍavas
उवाच मध्ये वीराणां कुन्तीपुत्रं धनंजयम्,तदनन्तर वीरोंके बीचमें बैठकर उसने कुन्तीकुमार अर्जुनसे कहा--'पाण्डुनन्दन! यदि तुम डरे हुए हो तो मैं युद्धमें तुम्हारी सहायताके लिये आ पहुँचा हूँ। मैं इस महायुद्धमें तुम्हारी वह सहायता करूँगा, जो तुम्हारे शत्रुओंके लिये असह्य हो उठेगी
vaiśampāyana uvāca | uvāca madhye vīrāṇāṃ kuntīputraṃ dhanañjayam | tadanantaraṃ vīro ’ṅke madhye upaviśya tam uvāca— “pāṇḍunandana! yadi tvaṃ bhītaḥ asi, tarhi ahaṃ yuddhe tava sahāyatārthaṃ samupāgataḥ | asmin mahāyuddhe ahaṃ tāṃ tava sahāyāṃ kariṣyāmi yā tava śatrūṇāṃ asahyā bhaviṣyati” ||
Wika ni Vaiśampāyana: Sa gitna ng mga nagtitipong bayani, umupo ang magiting na lalaki sa kanilang kalagitnaan at nagsalita kay Dhanañjaya (Arjuna), anak ni Kuntī: “O anak ni Pāṇḍu, kung sumibol man ang takot sa iyo, narito ako upang tumulong sa iyo sa digmaan. Sa dakilang digmaang ito, magbibigay ako sa iyo ng tulong na magiging di-matiis ng iyong mga kaaway.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical duty of standing by an ally in crisis: fear is acknowledged without ridicule, and the response is a pledge of steadfast support that strengthens resolve and upholds kṣatriya-dharma in the face of war.
In the assembly of warriors, a heroic figure approaches and addresses Arjuna directly, saying that if Arjuna is afraid, he has come specifically to help him in the coming great war, promising aid so formidable that it will be intolerable to Arjuna’s enemies.