Shloka 15
कर्ण–कृष्णसंवादः (Karṇa–Kṛṣṇa-saṃvādaḥ) — Karṇa’s Statement on Lineage, Loyalty, and the ‘Śastra-yajña’ Metaphor
राजन्या राजकन्याश्षाप्पयानयन्त्वाभिषेचनम्
rājanyā rājakaṇyāś ca āpāyanayantu tvābhiṣecanam; bahavaḥ rājaputrā rājakaṇyāś ca tubhyaṃ suvarṇa-rūpya-mṛṇmaya-kalaśān, auṣadha-samūhān, sarva-vidha-bījāni, samagrāṇi ratnāni, latādayaś cābhiṣeka-sāmagrīṃ gṛhītvā āgamiṣyanti.
Wika ni Vāyu: “Hayaan ang mga prinsipe at mga dalagang maharlika ang magdala ng abhiṣeka para sa iyo. Maraming anak na lalaki at anak na babae ng mga hari ang darating para sa iyong kapakanan, tangan ang mga sisidlang ginto, pilak, at luwad, kasama ang mga halamang-gamot, lahat ng uri ng binhi, ganap na mga hiyas, at mga baging at iba pa—lahat ng kailangan sa ritwal ng paghirang.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Legitimate rule is affirmed through dharmic procedure: public, auspicious consecration supported by the wider polity. The verse emphasizes orderly recognition and ritual propriety over mere power.
Vāyudeva foretells or instructs that royal sons and daughters will arrive bringing all items needed for an abhiṣeka—vessels, herbs, seeds, gems, and plants—signaling a formal, widely endorsed elevation of the addressed person.