Kṛṣṇasya Karṇam Prati Sāntvavacana
Kṛṣṇa’s Conciliatory Address to Karṇa
मित्रध्रुग् दुष्टभावश्च नास्तिको5थानृजु: शठ: । न सत्सु लभते पूजां यज्ञे मूर्ख इवागत:
mitradhruk duṣṭabhāvaś ca nāstiko 'thānṛjuḥ śaṭhaḥ | na satsu labhate pūjāṁ yajñe mūrkha ivāgataḥ ||
Wika ni Bhishma: “Ang nagtataksil sa kaibigan, may masamang kalooban, tumatanggi sa banal (walang pananampalataya), at baluktot at mapanlinlang—ang gayong tao ay hindi kailanman nagkakamit ng dangal sa piling ng mga matuwid. Kung paanong ang hangal na brahmanang sumulpot sa paghahandog ay hindi iginagalang, gayon din ang masama at walang pananampalataya ay hindi nakakakuha ng tunay na paggalang sa lipunan ng mabubuti.”
भीष्म उवाच
Honor in the company of the virtuous is not obtained by status or mere presence; it depends on character. Betraying friends, cultivating malice, rejecting dharma, and practicing crooked deceit make a person unworthy of respect among good people.
In Udyoga Parva, Bhīṣma offers counsel on conduct and the qualities that lead to esteem or disgrace. Here he uses a ritual simile—an unworthy, foolish attendee at a yajña gains no regard—to stress that the wicked and deceitful similarly receive no honor among the righteous.