Kṛṣṇasya Karṇam Prati Sāntvavacana
Kṛṣṇa’s Conciliatory Address to Karṇa
द्रोण उदाच अश्वत्थाम्नि यथा पुत्रे भूयो मम धनंजये । बहुमान: परो राजन् संनतिश्व कपिध्वजे
Droṇa uvāca—Aśvatthāmni yathā putre bhūyo mama Dhanañjaye; bahumānaḥ paro rājan, sannatiś ca Kapidhvaje.
Wika ni Droṇa: “O Hari, ang paggalang ko kay Dhanañjaya (Arjuna) ay higit pa kaysa pag-ibig ko sa sarili kong anak na si Aśvatthāman. Tunay na pinakamataas ang aking pagpapahalaga sa kanya; at si Arjuna na may bandilang may anyong unggoy ay nagpapakita rin sa akin ng malalim na pagpapakumbaba at paggalang.”
भीष्म उवाच
The verse highlights the ethical ideal of the guru–disciple bond: excellence and character can earn esteem even beyond familial attachment, and true learning is paired with humility and reverence toward one’s teacher.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Droṇa speaks to the king, stating that he honors Arjuna even more than his own son Aśvatthāman, and notes Arjuna’s respectful, humble conduct toward him.