Udyoga-parva Adhyāya 137 — Bhīṣma–Droṇa Counsel and the Ethics of Restraint
कृतास्त्रं हार्जुनं प्राप्प भीम॑ं च कृतनिश्चयम् । गाण्डीवं चेषुधी चैव रथं च ध्वजमेव च,“अब अस्त्रविद्यामें पारंगत अर्जुन और युद्धका दृढ़ निश्चय रखनेवाले भीमसेनको पाकर गाण्डीव धनुष, अक्षय बाणोंसे भरे हुए दो तरकस, दिव्य रथ और ध्वजको हस्तगत करके, बल और पराक्रमसे सम्पन्न नकुल और सहदेवको युद्धके लिये उद्यत देखकर तथा भगवान् श्रीकृष्णको भी अपनी सहायताके रूपमें पाकर युधिष्ठिर तुम्हारे पूर्व अपराधोंको क्षमा नहीं करेंगे
vaiśampāyana uvāca | kṛtāstraṃ hārjunaṃ prāpya bhīmaṃ ca kṛtaniścayam | gāṇḍīvaṃ ceṣudhī caiva rathaṃ ca dhvajam eva ca |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang makamtan nila si Arjuna, na ganap sa agham ng mga sandata, at si Bhīma, na matatag ang pasiya sa digmaan—at hawak na ang busog na Gāṇḍīva, ang mga sisidlan ng palaso, ang karwaheng pandigma, at ang watawat—(ang mga Pāṇḍava) ay nakatindig na ganap na handa. Sa balangkas ng dharma, ipinahihiwatig ng taludtod na kapag ang mga mandirigmang matuwid ay nakahanda at may kakampi, ang mga dating kasalanan ay hindi madaling patawarin; ang pananagutan ay sumusunod kapag ang dharma ay ipinagtatanggol nang may lakas at paghahanda.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights that dharma is upheld not only by moral claim but by readiness and steadfast resolve; when righteous defenders are fully equipped and united, wrongdoing meets firm accountability rather than easy forgiveness.
Vaiśampāyana describes the Pāṇḍava side as having secured key strengths—Arjuna skilled in weapons, Bhīma determined for battle, and the essential war-gear like the Gāṇḍīva, quivers, chariot, and banner—signaling complete preparedness for the coming conflict.