Shloka 1
उद्योगपर्व — अध्याय १३५: कुन्त्याः कृष्णं प्रति संदेशः
Kuntī’s Message to Kṛṣṇa
ऑपनआ कराता छा अकाल षट्त्रिशर्दाधिकशततमो< ध्याय: विदुलाके उपदेशसे उसके पुत्रका युद्धके लिये उद्यत होना मातोवाच नैव राज्ञा दर: कार्यो जातु कस्याज्चिदापदि । अथ चेदपि दीर्ण: स्यान्नैव वर्तेत दीर्णवत्,माता बोली--पुत्र! कैसी भी आपत्ति क्यों न आ जाय, राजाको कभी भयभीत होना या घबराना नहीं चाहिये। यदि वह डरा हुआ हो तो भी डरे हुएके समान कोई बर्ताव न करे
mātovāca — naiva rājñā bhayaḥ kāryo jātu kasyācid āpadi | atha ced api dīrṇaḥ syān naiva varteta dīrṇavat ||
Wika ng ina: “Anak, anumang kapahamakan ang dumating, ang hari ay hindi dapat magpaalipin sa takot ni manginig. Kahit sa loob ay nayayanig, huwag siyang kumilos na parang nayayanig; panatilihin niya ang katatagan at pasyang marangal ng isang pinuno.”
पुत्र उवाच
Educational Q&A
A ruler must not surrender to fear in adversity; even if fear arises internally, he should preserve composure and act with firmness, because public conduct shapes morale and authority.
In Vidulā’s counsel to her son—who is being urged toward decisive action (including readiness for conflict)—she begins by laying down a principle of kingship: do not display fear in crisis, and do not act like one who is broken.