Shloka 9
अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
यह तेरे लिये दर्शनीय पराक्रम करके दिखानेका मुख्य समय प्राप्त हुआ है। ऐसे समयमें भी यदि तू अपने कर्तव्यका पालन नहीं करेगा और तुझसे जैसी सम्भावना थी
avidyā vai mahatī asti yām imāṁ saṁśritāḥ prajāḥ | tava syād yadi sadvṛttaṁ tena me tvaṁ priyo bhaveḥ ||
“Ngayon ang pangunahing sandali upang ipakita mo ang kapuri-puring tapang. Kung sa ganitong oras ay hindi mo tutuparin ang iyong tungkulin, at magpapakilala ng ugaling salungat sa inaasahan—hindi kikilos nang mahigpit laban sa mga kaaway—kung gayon ang iyong kahihiyan ay kakalat sa lahat ng dako. O Sañjaya, kung sa ganitong pagkakataon ay wala akong sasabihin sa iyo, ang aking pag-aaruga ay magiging gaya ng ‘pagmamahal ng asno’: walang lakas at walang saysay. Kaya, anak, talikuran mo ang landas na kinamumuhian ng mabubuti at tanging mga hangal ang tinatahak. Tunay na napakalaki ng kamangmangan na kinakapitan ng mga taong ito. Magiging mahal ka lamang sa akin kung ang iyong asal ay maging karapat-dapat sa mga banal at mararangal.”
पुत्र उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts avidyā (moral ignorance) with sadvṛtta (virtuous conduct): one becomes truly ‘dear’ and worthy only by aligning behavior with the standards of the good, not by following the misguided ways of the many.
In the tense lead-up to war (Udyoga Parva), a father-figure voice addresses his son, urging him to seize the decisive moment, fulfill his duty, and avoid the blameworthy path; the cited śloka underscores that the populace may cling to ignorance, but the son must adopt noble conduct.