अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
यो होवमविनीतेन रमते पुत्र नप्तृणा । अनुत्थानवता चापि दुर्विनीतेन दुर्धिया
yo hovam avinītena ramate putra naptṛṇā | anutthānavatā cāpi durvinītena durdhiyā | sukhaṃ naiveha nāmutra labhante puruṣādhamāḥ |
Anak ko, ang taong nalulugod sa anak o apo na walang disiplina at walang wastong paghubog—tamad, walang galang, at baluktot ang pag-unawa—ay hindi makakamtan ang ligaya ni sa mundong ito ni sa kabilang-buhay. Ang gayong hamak na tao, na nakakapit sa di-karapat-dapat na supling, ay hindi nagkakamit ng kaginhawaan sa daigdig ni kabutihang pangkabilang-buhay; sapagkat ang mga inapo niyang iyon ay hindi tumutupad sa nararapat na tungkulin, at kung kikilos man, hindi nila iniiwasan ang mga gawang dapat sisihin.
पुत्र उवाच
Delighting in undisciplined, idle, and ill-trained offspring is self-defeating: without proper upbringing and right conduct, neither worldly prosperity nor spiritual merit arises, so happiness is lost both here and hereafter.
In a didactic exchange within the Udyoga Parva, the speaker (the son) delivers a moral warning about lineage and responsibility, stressing that the worth of progeny lies in disciplined effort and righteous action, not merely in having descendants.