उद्योगपर्व (अध्याय १२९) — केशवस्य वैभवप्रदर्शनम् / Krishna’s Theophanic Display in the Kuru Assembly
अहं तु सर्वास्तनयाननुजानामि ते नृप । “नरेश्वर! यह दुर्योधन जैसा चाहता है, वैसा ही हो। मैं आपके सभी पुत्रोंको इसके लिये आज्ञा देता हूँ ।।
ahaṁ tu sarvās tanayān anujānāmi te nṛpa | etac chrutvā tu viduraṁ dhṛtarāṣṭro 'bhyabhāṣata | kṣipram ānaya taṁ pāpaṁ rājya-lubdhaṁ suyodhanam |
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: “O Hari, pinahihintulutan ko ang lahat ng iyong mga anak—mangyari nawa ang lahat ayon sa nais ni Duryodhana.” Pagkarinig nito, kinausap ni Dhṛtarāṣṭra si Vidura: “Dalhin mo agad dito si Suyodhana na makasalanan, sakim sa kaharian. Isama mo ang kanyang mga kaibigan, mga ministro, mga kapatid, at mga tagasunod na naglilingkod sa kanya. Kung maibabalik ko pa siya sa matuwid na landas, mabuti iyon.”
वैशम्पायन उवाच
Unchecked desire for power (rājya-lobha) is portrayed as a moral failing that endangers family and kingdom; even a king’s late wish to correct a wrong path must contend with the consequences of earlier indulgence and weak restraint.
After hearing a decisive statement granting the sons freedom to act as Duryodhana wishes, Dhṛtarāṣṭra urgently instructs Vidura to summon Duryodhana (with his circle) so that he might still attempt to redirect him toward righteous conduct and avert disaster.