Shloka 11
उद्योगपर्व — अध्याय १२५: दुर्योधनस्य प्रत्युत्तरम्
Duryodhana’s Reply in the Kuru Assembly
कृतास्त्रै: क्षिप्रमस्यद्धिर्दूरपातिभिरायसा: । अभिल क्ष्यै्निपात्यन्ते तावच्छाम्यतु वैशसम्
Vaiśampāyana uvāca — kṛtāstraiḥ kṣipram asyaddhir dūrapātibhir āyasāḥ | abhilakṣyai nipātyante tāvac chāmyatu vaiśasam ||
Wika ni Vaiśampāyana: “Hangga’t ang mga palasong bakal—na mabilis pinakakawalan ng mga mandirigmang ganap sa kaalaman ng sandata at kayang tumama sa malayo—ay hindi pa nagsisimulang magpabagsak ng kanilang puntirya, pigilan muna ang marahas na gawaing ito. Hanggang sa dumating ang sandaling ang bihasang mamamana ay nakapagpapabagsak ng tao sa oras na masilayan, nararapat na talikdan maging ang pag-iisip ng digmaan.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse urges restraint: before the machinery of battle fully begins—when expert archers start felling men with swift, far-reaching iron arrows—one should still choose to calm the impulse toward slaughter and abandon the thought of war.
In Vaiśampāyana’s narration, the onset of battle is evoked through imagery of accomplished warriors and their deadly arrows. The line functions as a warning that once such forces are unleashed, violence escalates beyond easy control—hence the call to stop it beforehand.