Shloka 9
अध्याय १२२ — कृष्णस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛṣṇa’s Ethical Counsel to Duryodhana
येन त्वां नाभिजानन्ति ततोऊज्ञातोडसि पातितः । प्रीत्यैव चासि दौहिवत्रैस्तारितस्त्वमिहागत:,*राजर्षे! फिर तुम्हींने 'अभिमानपूर्ण बर्तावसे” अपने पुण्यका नाश किया था। उस समय समस्त स्वर्गवासियोंका चित्त तमोगुणसे व्याप्त हो गया था, जिससे वे तुम्हें नहीं जानते या नहीं पहचानते थे; अतः सबके लिये अज्ञात होनेके कारण तुम स्वर्गसे नीचे गिरा दिये गये। फिर तुम्हारे दौह्ित्रोंने प्रेमपूर्वक तुम्हें तार दिया है, जिससे तुम पुनः यहाँ आ गये हो
yena tvāṁ nābhijānanti tato 'jñāto 'si pātitaḥ | prītyaiva cāsi dauhitrais tāritas tvam ihāgataḥ ||
Dahil sa pagkukulang na iyon, hindi ka nila nakilala; kaya, bilang hindi kilala ng lahat, ikaw ay itinapon mula sa langit. Ngunit ang mga anak na lalaki ng iyong anak na babae, dahil lamang sa pagmamahal, ay nagligtas sa iyo—kaya ikaw ay nakarating dito muli.
नारद उवाच
Educational Q&A
Pride and self-exalting conduct can obscure one’s earned merit and lead to a fall; conversely, sincere affection and familial responsibility (here, the daughter’s sons) can become a means of rescue and restoration.
Nārada explains to a royal sage that he was not recognized in heaven and was therefore cast down; later, his grandsons through his daughter, acting out of love, delivered him and enabled his return.