Shloka 11
अध्याय १२२ — कृष्णस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛṣṇa’s Ethical Counsel to Duryodhana
ययातिरुवाच भगवन् संशयो मे<स्ति कश्रित् त॑ं छेत्तुमहसि । न हान्यमहमहमि प्रष्ठं लोकपितामह,ययाति बोले--भगवन! मेरे मनमें कोई संदेह है, जिसका निवारण आप ही कर सकते हैं। लोकपितामह! मैं इस प्रश्षको और किसीके सामने रखना उचित नहीं समझता
yayātir uvāca bhagavan saṁśayo me 'sti kaścit taṁ chettum arhasi | na hi anyam aham imaṁ praśnaṁ lokapitāmaha tvayi vinā prastum ucitaṁ manye ||
Wika ni Yayāti: “O Mapalad na Panginoon, may isang pag-aalinlangan na sumibol sa aking isipan; ikaw ang makapapuputol nito. O lolo ng mga daigdig, hindi ko nakikitang nararapat na iharap ang tanong na ito kaninuman kundi sa iyo.”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse models ethical inquiry: when a serious doubt arises, one should approach a trustworthy, spiritually authoritative guide with humility, rather than broadcasting the question indiscriminately.
King Yayāti addresses the revered sage Nārada, confessing a personal doubt and requesting its removal, emphasizing that he deems Nārada uniquely fit to hear and resolve the matter.