Shloka 24
गरुड़सहित गालव भी गुरुदक्षिणा देकर मन-ही-मन अत्यन्त संतुष्ट हो राजकन्या माधवीसे इस प्रकार बोले--'सुन्दरी! तुम्हारा पहला पुत्र दानपति, दूसरा शूरवीर, तीसरा सत्यधर्मपरायण और चौथा यज्ञोंका अनुष्ठान करनेवाला होगा। सुमध्यमे! तुमने इन पुत्रोंके द्वारा अपने पिताको तो तारा ही है, उन चार राजाओंका भी उद्धार कर दिया है। अतः अब हमारे साथ आओ' ।। गालव्स्त्वभ्यनुज्ञाय सुपर्ण पन्नगाशनम् | पितुर्निर्यात्य तां कन्यां प्रययौ वनमेव ह,ऐसा कहकर सर्पभोजी गरुड़से आज्ञा ले उस राजकन्याको पुनः उसके पिता ययातिके यहाँ लौटाकर गालव वनमें ही चले गये
gālavastvabhyanujñāya suparṇaṃ pannagāśanam | pitur niryātya tāṃ kanyāṃ prayayau vanam eva ha ||
Matapos makuha ang pahintulot ni Suparṇa—si Garuḍa, ang lumalamon ng mga ahas—inihatid ni Gālava ang dalaga pabalik sa harap ng kanyang ama, at saka muling umalis patungo sa gubat. Isinasara ng taludtod ang pangyayari sa himig ng natupad na pananagutan: kapag naganap na ang napagkasunduang tungkulin at nakuha ang nararapat na pagsang-ayon, ang nagsakatuparan ay umurong nang walang karagdagang pag-angkin, at nagbalik sa landas ng pagtalima at pag-aayuno.
नारद उवाच
Educational Q&A
Duty is completed with propriety: one seeks permission, restores what was entrusted, and withdraws without attachment. The verse highlights ethical closure—consent (anujñā), rightful return to the guardian, and the agent’s renunciant departure.
Gālava takes leave of Garuḍa (Suparṇa), escorts the princess back to her father, and then goes to the forest. It marks the conclusion of his role after the obligations connected with the broader Mādhavī–guru-dakṣiṇā narrative have been fulfilled.