Shloka 16
Divodāsa–Mādhavī Saṃvāda: Pratardana-janma and Kanyā-niryātana (दिवोदास–माधवी संवादः / प्रतर्दन-जननम् / कन्या-निर्यातनम्)
प्रतिगृह्म स तां कन्यां गालवं प्रतिनन्द्य च । समये देशकाले च लब्धवान् सुतमीप्सितम्,तब राजाने गालव मुनिका अभिनन्दन करके उस कन्याको ग्रहण किया और उचित देश-कालमें उसके-द्वारा एक मनोवांछित पुत्र प्राप्त किया
pratigṛhya sa tāṁ kanyāṁ gālavaṁ pratinandya ca | samaye deśakāle ca labdhavān sutam īpsitam ||
Kaya tinanggap ng hari ang dalaga at pinarangalan ang pantas na si Gālava; at sa tamang panahon at sa nararapat na lugar, sa pamamagitan niya ay natamo ng hari ang anak na matagal na niyang minimithi.
नारद उवाच
Educational Q&A
Desired outcomes (like securing an heir) should be pursued through dharmic means: with respect toward the virtuous, and with attention to proper time, place, and social-ethical propriety (deśa-kāla-samaya).
Nārada narrates that a king accepts a maiden, honors the sage Gālava, and—under appropriate circumstances—obtains a long-desired son through her.