Haryaśva’s Agreement with Gālava and the Birth of Vasumanā
Nārada’s narration
तत् तु दास्यामि यत् कार्यमिदं सम्पादयिष्यति । अभिगम्य हताशो हि निवृत्तो दहते कुलम्,“अतः मैं एक ऐसी वस्तु दूँगा, जो इस कार्यका सम्पादन कर देगी। अपने पास आकर कोई याचक हताश हो जाय तो वह लौटनेपर आशा भंग करनेवाले राजाके समूचे कुलको दग्ध कर देता है
tat tu dāsyāmi yat kāryam idaṁ sampādayiṣyati | abhigamya hatāśo hi nivṛtto dahate kulam ||
“Kaya magbibigay ako ng isang bagay na makapagtatapos sa gawaing ito. Sapagkat kung ang isang namamanhik ay lumapit sa hari at umalis na bigo at wasak ang pag-asa, ang mismong pagkadismayang iyon, pagbalik niya, ay tila apoy na tumutupok sa buong angkan ng haring sumira sa kanyang pag-asa.”
नारद उवाच
A ruler’s dharma includes honoring requests appropriately; sending a petitioner away empty and despairing is portrayed as a grave ethical failure whose karmic-social consequence can destroy the ruler’s dynasty.
Nārada speaks, promising to provide a means to accomplish the intended task, and he warns that a petitioner who departs disappointed from a king’s presence becomes a cause of ruin for that king’s family line.