Haryaśva’s Agreement with Gālava and the Birth of Vasumanā
Nārada’s narration
गते पतगराजे तु गालव: सह कनन््यया । चिन्तयान: क्षमं दाने राज्ञां वै शुल्कतोडगमत्
gate patagarāje tu gālavaḥ saha kanyayā | cintayānaḥ kṣamaṃ dāne rājñāṃ vai śulkatoḍaṃ jagāmat |
Nang makaalis na ang hari ng mga ibon, si Gālava, kasama ang dalaga, ay nagmuni-muni kung ano ang katanggap-tanggap na maihahandog ng mga hari. Sa paghahanap ng paraang makatarungan at maisasagawa upang matugunan ang hinihinging halaga ng dote, nagtungo siya sa Śulkatoḍa, na hangad makamtan ang kinakailangang yaman nang hindi lumalabag sa nararapat.
नारद उवाच
Before acting, one should deliberate on what is kṣama—ethically proper and practically feasible—especially in matters of wealth, obligations, and social customs. The verse highlights conscientious decision-making so that a vow or duty is fulfilled without impropriety.
After the departure of the ‘king of birds’ (Garuḍa), Gālava continues his quest with the maiden. He considers how kings can rightly provide the required payment (śulka) and then goes to a figure/place named Śulkatoḍa to pursue the means of obtaining it.