माधवी-प्रदानम् (Mādhavī Offered to Gālava) — Udyoga Parva 113
स त्वं याचात्र राजानं कंचिद् राजर्षिवंशजम् | अपीड्य राजा पौरान् हि यो नौ कुर्यात् कृतार्थिनौ,“इसलिये मेरी राय यह है कि तुम राजर्षियोंके कुलमें उत्पन्न हुए किसी ऐसे राजाके पास चलकर धनके लिये याचना करो, जो पुरवासियोंको पीड़ा दिये बिना ही हम दोनोंको धन देकर कृतार्थ कर सके
sa tvaṃ yācātra rājānaṃ kañcid rājārṣivaṃśajam | apīḍya rājā paurān hi yo nau kuryāt kṛtārthinau ||
Wika ni Nārada: “Kaya nararapat kang lumapit at humingi ng yaman sa isang haring isinilang sa angkan ng mga rājārṣi—isang haring, nang hindi pinahihirapan ang mga mamamayan ng kanyang lungsod, ay makapagkakaloob sa ating dalawa ng kailangan at sa gayon ay matupad ang layunin natin.”
नारद उवाच
Wealth-seeking and generosity must be grounded in dharma: one should approach a righteous ruler, and a king’s giving should not be funded by harming or oppressing his subjects. Ends do not justify unethical means.
Nārada advises the listener to request wealth from a suitable king—specifically one of rājārṣi stock—who can provide support while maintaining just governance, i.e., without burdening the townspeople.