Adhyāya 108: Paścima-dik—Varuṇa’s Realm, Sunset Cosmology, and Sacred-Geographic Markers
Suparṇa–Gālava संवाद
अत्र धर्मश्न सत्यं च कर्म चात्र निगद्यते | गतिरेषा द्विजश्रेष्ठ कर्मणामवसायिनाम्
atra dharmaś ca satyaṃ ca karma cātra nigadyate | gatir eṣā dvijaśreṣṭha karmaṇām avasāyinām ||
Dito, O pinakamainam sa mga Brahmin, binibigkas ang Dharma at Katotohanan, at dito rin binibilang at itinatala ang mga gawa. Ito ang itinakdang landas para sa mga nilalang na may katawan sa pagwawakas ng kanilang mga kilos—sa ganitong dako dumudulog ang mga yumao at ang kanilang mga gawa, upang iulat sa harap ng Panginoon ng Dharma.
युपर्ण उवाच
That beings are morally accountable: dharma, truth, and all deeds are ‘reported’ and assessed, and at the end of life one inevitably follows the destined path shaped by one’s actions.
Yuparṇa explains to a Brahmin that this particular ‘direction/region’ is associated with the reckoning of beings’ deeds—where dharma, truth, and karma are recounted in connection with Dharmarāja (Yama), traditionally with Citragupta as the recorder.