Adhyāya 108: Paścima-dik—Varuṇa’s Realm, Sunset Cosmology, and Sacred-Geographic Markers
Suparṇa–Gālava संवाद
अत्र चक्रधनुर्नाम सूर्याज्जातो महानृषि:
atra cakradhanuḥ nāma sūryāj jāto mahān ṛṣiḥ
Dito rin ay may isang dakilang rishi na nagngangalang Cakradhanu, na isinilang mula sa Araw. Sa pagbanggit sa isang pantas na may pinagmulan sa Surya, itinatag ang salaysay sa banal na lahi at sa kapangyarihan ng dharma—ipinahihiwatig na ang payo o halimbawang binabanggit ay hindi lamang gawang-mundo, kundi pinagtitibay ng kagalang-galang na tradisyon.
युपर्ण उवाच
The verse establishes moral and narrative authority by citing an eminent, solar-born ṛṣi. In the Mahābhārata, invoking such lineage signals that the guidance or example to follow is rooted in dharmic tradition rather than mere expediency.
Yuparṇa introduces a figure: a great sage named Cakradhanu, said to be born from Sūrya. This functions as a transition into a related account or precedent connected with that sage.