Shloka 39
कदर्थीकृत्य तद् वाक्यमृषे: कण्वस्य दुर्मति: । ऊरुं गजकराकारं ताडयन्निदमब्रवीत्
kadarthīkṛtya tad vākyam ṛṣeḥ kaṇvasya durmatiḥ | ūruṁ gajakarākāraṁ tāḍayann idam abravīt |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Matapos hamakin nang may paglibak ang mga salita ng pantas na si Kaṇva, ang masamang-loob na iyon ay hinampas ang sarili niyang makapal na hita—hugis na tila nguso ng elepante—at nagsalita nang ganito. Itinatampok ng taludtod ang sinadyang pag-insulto sa payo ng asceta at ang mapaghamon, palalo, at marahas na tindig na tumatanggi sa pagpipigil at dharma.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Contempt for a sage’s counsel signals moral decline: rejecting disciplined guidance and displaying boastful aggression are markers of adharma that lead to harmful consequences.
The narrator describes an evil-minded figure who dismisses Ṛṣi Kaṇva’s words, theatrically slaps his own heavy thigh, and then begins to speak—an action that conveys intimidation, pride, and defiance of righteous admonition.