Udyoga Parva, Adhyaya 104: Nārada on Suhṛt and Nirbandha; the Viśvāmitra–Gālava Exemplum Begins
“विभो! मुझे आपके महान् बलका पता नहीं था। देव! इसीसे मैं अपने बल और पराक्रमको दूसरोंके समान ही नहीं, उनसे बहुत बढ़-चढ़कर मानता था” ।।
vibho! me tava mahān balasya jñānaṃ na āsīt. deva! tasmād ahaṃ sva-bala-parākramaṃ pareṣāṃ samam eva na, api tu tebhyo 'pi bahuśo 'dhikaṃ manyamānaḥ āsam. tataḥ cakre sa bhagavān prasādaṃ vai garutmataḥ. mā evaṃ bhūya iti snehāt tadā cainam uvāca ha—“punar naivaṃ mānaṃ kartum arhasi.”
Wika ni Kaṇva: “O Makapangyarihan! Hindi ko nalaman ang dakilang sukat ng iyong lakas. O banal na Panginoon, kaya noon ay inakala kong ang aking lakas at kabayanihan ay hindi lamang kapantay ng iba, kundi lubhang nakahihigit pa.” Nang marinig ni Garuḍa ang gayong pananalita, tiningnan siya ng Mapagpalang Panginoon nang may biyaya at, dahil sa paglingap, sinabi noon: “Huwag ka nang muling mahulog sa gayong pagmamataas.”
कण्व उवाच
Recognizing a higher power should lead to humility; pride born of ignorance is corrected through grace and affectionate admonition rather than harsh punishment.
Kaṇva voices an admission that he had underestimated the Lord’s power and therefore overestimated his own. In response, the Lord shows favor to Garuḍa and gently instructs him not to indulge in such arrogance again.