Mahabharata — Svargarohana Parva, Shloka 69
आश्चमेधिकमासाद्य भोजन सार्वकामिकम् | शान्तिपर्वमें भी ब्राह्मणोंको हविष्य भोजन कराये। आश्वमेधिकपर्वमें पहुँचनेपर सबकी रुचिके अनुकूल उत्तम भोजन दे ।।
aśvamedhikam āsādya bhojanaṃ sārvakāmikam | śāntiparvaṇi brāhmaṇān haviṣyabhojanaṃ kārayet | aśvamedhikaparvaṇi prāpte sarvasya rucy-anukūlam uttamaṃ bhojanaṃ dadyāt || tathā śramanivāse tu haviṣyaṃ bhojayet dvijān ||
Wika ni Vaiśampāyana: Pagdating sa bahaging tumatalakay sa Aśvamedha, dapat maghandog ng pagkain na tumutugon sa lahat ng makatarungang pagnanais. Sa Śānti-parvan, ang mga Brahmana ay dapat pakainin ng haviṣya—dalisay na pagkaing panghandog sa sakripisyo. At pagdating sa Aśvamedha-parvan, magbigay ng pinakamainam na pagkain na angkop sa panlasa ng bawat isa. Gayundin, sa pahingahan ng mga napapagod, pakainin ang mga dvija (mga “dalawang ulit na isinilang”) ng haviṣya.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches dharmic hospitality: feed Brahmins and guests with pure, sanctified food (haviṣya) and, more broadly, offer excellent भोजन suited to each person’s taste—generosity guided by purity, respect, and consideration.
Vaiśampāyana is describing prescriptive conduct connected with different parvans/contexts: in the Śānti-parvan one arranges haviṣya-feeding for Brahmins; in the Aśvamedha-related context one provides superior meals pleasing to all; and at a rest-house one again feeds dvijas with haviṣya.