Mahabharata — Svargarohana Parva, Shloka 37
नवमे क्रतुराजस्य वाजिमेधस्य भारत
navame kraturājasya vājimedhasya bhārata bhārata | navāṁ pāraṇaṁ pūrṇa-bhūte śrotā yajñānāṁ rājña aśvamedhasya phalaṁ prāpnoti | sa suvarṇa-stambha-cchada-śobhitam vaidūrya-maṇi-mayī-vedi-vibhūṣitam sarvataḥ jāmbūnada-maya-divya-vātāyana-alaṅkṛtam svarga-vāsi-gandharva-apsarobhiḥ sevitam divya-vimānam āruhya svayā utkṛṣṭa-śobhayā prakāśamānaḥ svarge dvitīya-deva iva devaiḥ saha ānandaṁ bhuṅkte | tasya aṅgeṣu divya-mālā divya-vastrāṇi ca śobhante, sa ca divya-candana-carcitaḥ |
Wika ni Vaiśampāyana: O Bhārata, kapag natapos ang ikasiyam na panata, natatamo ng nakikinig ang kabutihang bunga ng Aśvamedha, ang hari ng mga handog. Sasakay siya sa isang banal na vimāna—pinalamutian ng mga haliging ginto at mga bubong na nakalawit, ginayakan ng mga dambanang yari sa batong vaidūrya, at napalilibutan sa lahat ng panig ng mga bintanang makalangit na mula sa gintong Jāmbūnada—na pinaglilingkuran ng mga Gandharva at Apsara ng langit; at siya’y nagniningning sa sariling di-mapapantayang karilagan. Sa langit, kasama ng mga diyos, tinatamasa niya ang ligaya na wari’y isa pang diyos. Ang mga banal na kuwintas ng bulaklak at mga kasuotang makalangit ay nagpapaganda sa kanyang katawan, at siya’y pinapahiran ng makalangit na sandalwood.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes karma-phala: devoted completion of a prescribed observance—especially attentive hearing linked with dharma—yields exalted merit comparable to the Aśvamedha, culminating in heavenly enjoyment among the gods.
Vaiśampāyana describes the reward granted after the ninth completion (pāraṇa): the listener gains the fruit of the Aśvamedha and is portrayed ascending to Svarga in a richly adorned celestial vimāna, attended by Gandharvas and Apsarases, enjoying divine bliss with the gods.