Mahabharata — Svargarohana Parva, Shloka 31
विमान विबुधै: सार्धमारुह् दिवि गच्छति । वर्षायुतानि भवने शक्रस्य दिवि मोदते
vimānaṃ vibudhaiḥ sārdham āruhya divi gacchati | varṣāyutāni bhavane śakrasya divi modate ||
Wika ni Vaiśampāyana: “Sumakay siya sa sasakyang makalangit kasama ng mga diyos at nagtungo sa langit. Sa loob ng sampu-sampung libong taon, nagagalak siya sa daigdig ng langit, sa tahanan ni Indra—bilang kaganapan ng matuwid na asal at paggalang sa dharma matapos ang mga pagsubok ng buhay-mortal.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmaphala: steadfast adherence to dharma culminates in divine honor and joy in heaven, portraying ethical life as bearing fruit beyond mortal suffering.
A figure (contextually the departed hero) mounts a celestial vimāna with the gods and ascends to heaven, where he delights for vast spans of time in Indra’s palace.