Mahabharata — Svargarohana Parva, Shloka 25
पारणं प्रथम प्राप्प द्विजान् कामैश्न तर्पयन् । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं वै लभते नर:
vaiśampāyana uvāca | pāraṇaṁ prathamaṁ prāpya dvijān kāmaiś ca tarpayan | agniṣṭomasya yajñasya phalaṁ vai labhate naraḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: Pagdating sa unang sandali ng pagbasag ng ayuno (pāraṇa), ang taong nagpapasaya at nagpapabusog sa mga “dalawang-ulit na isinilang” (mga brāhmaṇa) sa pamamagitan ng pagbibigay ng mga kaloob na ninanais nila, ay tunay na nakakamit ang kapakinabangan ng handog na Agniṣṭoma.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Generosity at the proper sacred time—especially honoring brāhmaṇas with what they need or desire—produces great religious merit, equated here with the fruit of the Agniṣṭoma sacrifice.
Vaiśampāyana describes the reward attached to a specific observance: at the first pāraṇa (breaking of a fast/vow), one who gratifies dvijas through gifts is said to gain the sacrificial merit of Agniṣṭoma and thereby an auspicious heavenly outcome.