असंशयं निवर्तेत न चेद् वक्ष्यत्यतः परम् । पूर्व परोक्ष॑ं कर्तव्यमेतत् कौन्तेय शाश्वतम्,इतना सुनकर वह निश्चय ही लौट आयेगा। यदि इतनेपर भी वह कुछ न बोले तो राजाको इस प्रकार कहना चाहिये--“भगवन्! मेरे द्वारा जो पहले अपराध बन गये हों, उन्हें आप भूल जाये, कुन्तीनन्दन! इस प्रकार विनयपूर्वक ब्राह्मणको प्रसन्न करना राजाका सनातन कर्तव्य है
asaṁśayaṁ nivarteta na ced vakṣyaty ataḥ param | pūrva-parokṣaṁ kartavyam etat kaunteya śāśvatam ||
Wika ni Bhishma: “Walang alinlangan, siya’y babalik. At kung matapos nito’y wala pa rin siyang sabihin, nararapat na kausapin siya ng hari nang ganito: ‘Kagalang-galang na ginoo, nawa’y palampasin ninyo ang anumang pagkakasalang nagawa ko noon.’ O anak ni Kunti, ang pagwawagi sa loob ng isang brahmin sa pamamagitan ng mapagpakumbaba at magalang na asal ay walang hanggang tungkulin ng hari.”
भीष्म उवाच
A ruler must uphold rajadharma by using humility and conciliatory speech—especially toward brahmins—asking forgiveness for prior faults and seeking to restore goodwill; this is presented as a timeless duty.
Bhishma instructs Kaunteya (Yudhishthira) on how a king should respond when dealing with a brahmin who remains silent or displeased: first expect him to relent, but if he does not speak, the king should explicitly request pardon for earlier offences and thereby pacify him.