अरण्यवृत्ति-वैराग्योपदेशः | Forest Discipline and the Program of Non-Attachment
आत्माराम: प्रसन्नात्मा जडान्धबधिराकृति: । अकुर्वाण: परै: काज्चित् संविदं जातु कैरपि
ātmārāmaḥ prasannātmā jaḍāndhabadhirākṛtiḥ | akurvāṇaḥ paraiḥ kāñcit saṃvidaṃ jātu kair api ||
Wika ni Yudhiṣṭhira: “Sa Sarili lamang ako magagalak at pananatilihin kong payapa ang aking kalooban. Sa pag-aanyong tila mapurol, bulag, at bingi, hindi ako kailanman makikipag-usap kaninuman; hindi ako magsasalita sa iba, hindi ko sila titingnan, at hindi ko sila pakikinggan—sapagkat sa pagninilay sa Sarili ko lamang matatagpuan ang kasiyahan.”
युधिछिर उवाच
The verse teaches radical inwardness: cultivating serenity and self-sufficiency by withdrawing from social exchange and sensory engagement, as a discipline of detachment and self-contemplation.
Yudhiṣṭhira expresses an intention to renounce ordinary interaction—speaking, seeing, and hearing—adopting an outwardly unresponsive demeanor, and to seek peace through absorption in the Self.