ततस्तान् भेदयित्वा तु परस्परविवक्षितान् | भुज्जीत सान्त्वयंश्वैव यथासुखमयत्नत:,तदनन्तर उन परस्पर विचार करनेवाले मनुष्योंमें भेद डलवाकर राजा सबको सान्त्वना प्रदान करता हुआ बिना किसी प्रयत्नके सुखपूर्वक सबका उपभोग करे
tatas tān bhedayitvā tu paraspara-vivakṣitān | bhuñjīta sāntvayaṁś caiva yathā-sukham ayatnataḥ ||
Wika ni Bhīṣma: “Pagkaraan, kapag naihasik na ang pagkakawatak-watak sa mga taong nagkakonsultahan at nagbabalak sa isa’t isa, dapat pangalagaan at pamahalaan ng hari ang mga napala niya—habang nagbibigay pa rin ng mga salitang pampalubag-loob at katiyakan—upang, nang hindi na kailangang magpakahirap, mapanatili niya ang sariling ginhawa at kapakinabangan.”
भीष्य उवाच
Bhishma outlines a pragmatic political tactic: weaken potentially coordinated opposition by creating internal divisions (bheda), while simultaneously keeping people calm through reassurance and conciliatory speech (sāntvana), thereby allowing the ruler to secure outcomes with minimal exertion.
In Bhishma’s instruction on kingship and governance in the Shanti Parva, he advises the king on how to handle groups who are consulting together: first disrupt their unity, then pacify them with gentle assurances, and thus maintain control and benefit comfortably.