राष्ट्रगुप्ति-संग्रहः
Protection of the Realm and Principles of Revenue & Local Administration
नोच्छिन्द्यादात्मनो मूलं परेषां चापि तृष्णया
nocchindyād ātmano mūlaṁ pareṣāṁ cāpi tṛṣṇayā
Wika ni Bhīṣma: “Dahil sa pagnanasa, hindi dapat putulin ng hari ang mismong ugat ng kanyang sariling kapakanan—ni ang sa iba. Huwag, dahil sa labis na kasakiman, sirain ang mga sandigan ng buhay ng bayan gaya ng pagsasaka at kabuhayan. Isara ang mga pintuan ng kasakiman, at maging pinunong ang mismong pagtanaw sa kanya ay ikinalulugod ng lahat ng nasasakupan; sapagkat kapag ang isang tagapamahala ay sumikat sa labis na paniningil at pang-aabuso, ang buong bayan ay mapopoot sa kanya.”
भीष्म उवाच
A ruler must restrain greed and avoid policies that uproot the economic and social foundations of both the kingdom and the people—especially livelihoods like agriculture. Excessive extraction breeds public hatred and undermines the king’s own stability.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on rājadharma (the duties of kings). Here he warns that craving-driven exploitation—such as harming the people’s means of living—destroys the kingdom’s root and turns the populace against the ruler.