Mantri-Parīkṣā — Testing Ministers, Securing Counsel, and Ethical Criteria for Advisers (अध्याय ८४)
एवमल्पश्रुतो मन्त्री कल्याणाभिजनोडप्युत । धर्मार्थकामसंयुक्तो नालं॑ मन्त्र परीक्षितुम्
evam alpaśruto mantrī kalyāṇābhijano 'py uta | dharmārthakāmasaṃyukto nālaṃ mantraṃ parīkṣitum ||
Wika ni Bhīṣma: “Kaya nga, ang ministrong kakaunti ang napakinggan at napag-aralan—kahit isinilang sa marangal at kagalang-galang na angkan—ay hindi makasasapat sa paghatol o pagsubok sa isang lihim na payuhan, kahit pa siya’y nakikibahagi sa mga layunin ng dharma, artha, at kāma. Hindi sapat ang angkan at husay sa daigdig; ang pag-unawa sa lihim na pagdadalumat ay nangangailangan ng pagkatuto at sanay na pag-iisip.”
भीष्म उवाच
A minister’s fitness for confidential counsel depends on learning and discernment, not merely noble birth or general engagement with dharma, artha, and kāma.
In Bhishma’s instruction on kingship and governance (rājadharma), he warns that an ill-informed adviser cannot properly evaluate or safeguard secret deliberations, even if socially well-born.