Shloka 11
ततः स काकमादाय राजान द्रष्टमागमत् | सर्वज्ञोडस्मीति वचन ब्रूवाण: संशितव्रत:,उस राष्ट्रके सारे व्यवसायोंको जानकर तथा राजकीय कर्मचारियोंद्वारा राजाकी सम्पत्तिके अपहरण होनेकी सारी घटनाओंका जहाँ-तहाँसे पता लगाकर वे उत्तम व्रतका पालन करनेवाले महर्षि अपनेको सर्वज्ञ घोषित करते हुए उस कौएको साथ ले राजासे मिलनेके लिये आये
tataḥ sa kākam ādāya rājānaṃ draṣṭum āgamat | sarvajño ’smi iti vacanaṃ brūvāṇaḥ saṃśitavrataḥ |
Pagkaraan, kinuha ng pantas ang uwak at sumapit upang makita ang hari. Mahigpit sa kanyang mga panata, ipinahayag niya, “Ako’y nakaaalam ng lahat,” at lumapit sa pinuno—sapagkat natipon na niya ang kaalaman sa iba’t ibang hanapbuhay sa kaharian at nalaman, sa iba’t ibang dako, ang mga pangyayaring ang yaman ng hari’y nilulustay at inaagaw ng mga opisyal ng palasyo.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse sets up an ethical inquiry into governance: a ruler must be vigilant about misappropriation by officials, and claims of superior knowledge (“I am omniscient”) should be tested against truth and used to uphold justice rather than to impress or dominate.
A vow-observing sage arrives to meet the king, bringing a crow. He declares himself omniscient and comes after learning about the kingdom’s occupations and discovering scattered reports of the king’s wealth being stolen by state employees—preparing to confront or advise the king.