Chapter 81: Trust, Allies, and the Qualifications of the King’s Artha-Secretary (अर्थसचिव)
कुलीन: शीलसम्पन्नस्तितिक्षुरविकत्थन: । शुरक्षार्याश्न विद्वांश्व प्रतिपत्तिविशारद:,जो कुलीन, शीलसम्पन्न, सहनशील, झूठी आत्मप्रशंसा न करनेवाले, शूरवीर, श्रेष्ठ, विद्वान् तथा कर्तव्य-अकर्तव्यको समझनेमें कुशल हों, उन्हें तुम्हें मन्त्रिपदपर प्रतिष्ठित करना चाहिये। वे तुम्हारे सभी कार्योंमें नियुक्त होनेयोग्य हैं। उन्हें तुम सत्कारपूर्वक सुख और सुविधाकी वस्तुएँ देना। इस प्रकार आदरपूर्वक अपनाये जानेपर वे तुम्हारे अच्छे सहायक सिद्ध होंगे
kulīnaḥ śīlasampannastitikṣur avikatthanaḥ | śūraḥ kṣāryaś ca vidvāṁś ca pratipattiviśāradaḥ ||
Sinabi ni Bhishma: Italaga bilang mga ministro ang mga taong marangal ang angkan, may mabuting asal, matiisin sa hirap, at hindi mapagmayabang sa huwad na papuri sa sarili—mga tunay na magigiting, karapat-dapat parangalan, marurunong, at bihasa sa pag-unawa sa dapat gawin at sa hindi dapat gawin. Ang gayong mga tao ay nararapat pagkatiwalaan sa lahat ng gawain ng hari. Dapat silang alalayan ng pinuno sa marangal na pagtanggap at bigyan ng kaginhawaan at mga kailangang yaman; kapag pinarangalan at inalagaan nang ganito, sila’y magiging maaasahan at mabisang katuwang sa pamamahala.
भीष्म उवाच
A king should select ministers by virtue and competence—nobility of conduct, patience, humility (no boasting), courage, learning, and sound practical judgment—and then sustain them with honor and adequate support so they can serve effectively.
In the Shanti Parva’s instruction on rājadharma, Bhishma is advising the ruler on statecraft: who is fit to be appointed as a minister and how such counselors should be treated to ensure stable and capable governance.