Chapter 78: Royal Responsibility for Wealth, Social Order, and the Protection of Dvijas
Kekaya Exemplum
केकयानामधिपतिं रक्षो जग्राह दारुणम् । स्वाध्यायेनान्वितं राजन्नरण्ये संशितव्रतम्
kekayānām adhipatiṁ rakṣo jagrāha dāruṇam | svādhyāyenānvitaṁ rājann araṇye saṁśitavratam ||
Sinabi ni Bhishma: “O Hari, minsan ay sinunggaban ng isang kakila-kilabot na rākṣasa ang pinuno ng mga Kekaya habang siya’y nasa gubat—matatag sa mahihigpit na panata at masigasig sa svādhyāya (sariling pag-aaral at pagbigkas ng banal na aral). Ipinakikita ng pangyayaring ito na kahit ang isang disiplinadong pinunong nakatuon sa tapas at svādhyāya ay maaaring salubungin ng biglaang pagsubok; at ang gayong pagsubok ang nagiging larangan ng paglalantad ng dharma at tibay ng loob.”
भीष्म उवाच
The verse frames adversity as a test of dharma: even a ruler practicing strict vows and svādhyāya can be confronted by sudden danger, and the ethical focus shifts to how one maintains steadiness, restraint, and right conduct under threat.
Bhīṣma begins an illustrative story: a fearsome rākṣasa captures the king of the Kekayas while the king is living in the forest, engaged in austere observances and sacred self-study.