Shloka 25
Rājapurohita-lakṣaṇa and Purūravas–Vāyu Saṃvāda
Varṇa, Sovereignty, and Abhaya-dāna
साधारण अवस्थामें प्रत्येक मनुष्यका मन शब्द, स्पर्श, रूप, रस और गन्धमें आनन्दका अनुभव करता है; परंतु भयभीत मनुष्यको उन सभी भोगोंमें कोई सुख नहीं मिलता है, इसलिये जो अभयदान करनेवाला है, उसीको महान् फलकी प्राप्ति होती है; क्योंकि तीनों लोकोंमें प्राणदानके समान दूसरा कोई दान नहीं है ।। इन्द्रो राजा यमो राजा धर्मो राजा तथैव च । राजा बिभर्ति रूपाणि राज्ञा सर्वमिदं धृतम्,राजा इन्द्र है, राजा यमराज है तथा राजा ही धर्मराज है। राजा अनेक रूप धारण करता है और राजाने ही इस सम्पूर्ण जगत्को धारण कर रखा है
sādhāraṇāvasthāyāṁ pratyekaṁ manuṣyasya manaḥ śabda-sparśa-rūpa-rasa-gandheṣu ānandaṁ anubhavati; bhayabhītas tu manuṣyaḥ sarveṣu teṣu bhogeṣu sukhaṁ na vindati; tasmād abhaya-dāyī mahān phalaṁ prāpnoti, yataḥ trailokye prāṇa-dāna-samo ’nyaḥ dāna-viśeṣo nāsti. indro rājā yamo rājā dharmo rājā tathaiva ca; rājā bibharti rūpāṇi, rājñā sarvam idaṁ dhṛtam.
Sa karaniwang kalagayan, ang isip ng bawat tao ay nakararanas ng ligaya sa tunog, haplos, anyo, lasa, at amoy; ngunit kapag sinakmal ng takot, wala ni isa sa mga kalugurang iyon ang nagbibigay ng saya. Kaya ang nagbibigay ng abhaya (kawalang-takot) ay nagkakamit ng dakilang bunga, sapagkat sa tatlong daigdig ay walang handog na kapantay ng handog ng buhay. Ang hari ay si Indra; ang hari ay si Yama; ang hari rin ay si Dharma. Maraming anyo ang tinataglay ng hari, at sa hari nakasalalay ang buong sanlibutang ito.
ऐल उवाच