Cāturāśramya-dharma—Marks of the Four Āśramas (चातुराश्रम्यधर्मः)
त्रैविद्यानां या गतित्रहिाणानां ये चैवोक्ताश्चाश्रमा ब्राह्मणानाम् । एतत् कर्म ब्राह्मणस्याहुरग्र्य- मन्यत् कुर्वज्छूद्रवच्छस्त्रवध्य:
traividyānāṃ yā gatiḥ trahiṇānāṃ ye caivoktāś cāśramā brāhmaṇānām | etat karma brāhmaṇasyāhur agryam anyat kurvañ chūdravac chastravadhyaḥ ||
Wika ni Indra: “Para sa mga Brahmin na bihasa sa tatlong Veda, ang itinakdang landas ng pamumuhay—ang mga ritwal na Vedic gaya ng yajña (handog na sakripisyo) at ang apat na āśrama na itinuro para sa kanila—ito lamang ang ipinahahayag na pinakamataas na tungkulin ng isang Brahmin. Ang Brahmin na kumikilos nang salungat dito, na tumatalikod sa itinakdang disiplina, ay dapat ituring na gaya ng isang Śūdra at maaaring parusahan sa pamamagitan ng sandata.”
इन्द्र उवाच
The verse asserts that a Brahmin’s highest dharma is adherence to Vedic learning and the prescribed disciplines of sacrifice and the four āśramas; deviation from this ordained conduct is portrayed as a grave fall from Brahminical status and invites severe sanction.
In Śānti Parva’s discourse on dharma, Indra speaks normatively about Brahmin conduct, defining the ideal Brahmin path (Vedic rites and āśrama duties) and warning that acting against it warrants harsh punishment, emphasizing maintenance of social-religious order.