Shloka 15
Kṣātra-dharma as the Public Foundation of Dharma (क्षात्रधर्म-प्रशंसा)
कृतकृत्यो वयो5तीतो राज्ञ: कृतपरिश्रम: । वैश्यो गच्छेदनुज्ञातो नृपेणाश्रमसंश्रयम्
kṛtakṛtyo vayotīto rājñaḥ kṛtaparishramaḥ | vaiśyo gacched anu-jñāto nṛpeṇāśramasaṃśrayam ||
Wika ni Bhishma: Kapag ang isang Vaishya ay natupad na ang kanyang mga tungkulin at, sa pagtanda, natapos na ang mga pagod na hinihingi ng kanyang kalagayan, dapat siyang—pagkaraang makuha ang pahintulot ng hari—umurong mula sa mga gawain ng mundo at sumandig sa isang āśrama, tinatanggap ang pamumuhay ng naninirahan sa gubat (vānaprastha) na angkop sa kanyang paglipat mula sa mga pananagutang pangkabahayan.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
After properly completing one’s prescribed social duties (varṇa-dharma) and reaching old age, one should transition toward a disciplined, renunciatory life (āśrama), doing so in an orderly way that respects social governance—here, by seeking the king’s permission.
In Bhishma’s instruction on dharma in the Śānti Parva, he outlines a normative life-course for a Vaiśya: having fulfilled household and occupational responsibilities, the person may withdraw from active worldly engagement and take up an āśrama-oriented life, with royal authorization.