Shloka 17
Āśrama-dharma: Duties of the Four Life-Stages (आश्रमधर्मः)
एवं हि क्षत्रबन्धूनां मार्गमाहु: प्रधानतः । नास्य कृत्यतमं किंचिदन्यद् दस्युनिबर्हणात्
evaṁ hi kṣatrabandhūnāṁ mārgam āhuḥ pradhānataḥ | nāsya kṛtyatamaṁ kiñcid anyad dasyunibarhaṇāt ||
Wika ni Bhishma: “Tunay, para sa mga kabilang sa uri ng kshatriya, ito ang ipinahahayag na pangunahing landas: para sa kanya, walang tungkuling higit na kagyat kaysa sa pagsupil at paglipol sa mga magnanakaw at mga salarin na walang kinikilalang batas. Bagaman ang pagbibigay, pag-aaral, at paghahandog ay nagdudulot din ng kabutihan sa mga hari, ang pakikidigma—na isinasagawa upang pangalagaan ang kaayusan—ang nakahihigit sa lahat para sa kanila. Kaya ang haring lalo’t higit na nagnanais ng dharma ay dapat laging handa sa digmaan.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that a king’s foremost dharma is the protection of society through the firm suppression of lawless violence (dasyus). While charity, Vedic study, and sacrifice are beneficial, the kshatriya’s primary obligation is maintaining order—even through battle—so that dharma can stand.
In the Shanti Parva’s instruction on rajadharma, Bhishma is advising Yudhishthira about the proper conduct of kings. Here he emphasizes that readiness for war is not mere aggression but a necessary instrument of governance when used to restrain criminals and protect the realm.