Varṇa-dharma and Rājadharma: Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Normative Outline (वर्णधर्म-राजधर्म-प्रश्नोत्तरम्)
उपकाराय लोकस्य त्रिवर्गस्थापनाय च । नवनीतं सरस्वत्या बुद्धिरेषा प्रभाविता,“देवगण! सम्पूर्ण जगत्के उपकार तथा धर्म, अर्थ एवं कामकी स्थापनाके लिये वाणीका सारभूत यह विचार यहाँ प्रकट किया गया
upakārāya lokasya trivargasthāpanāya ca | navanītaṃ sarasvatyā buddhir eṣā prabhāvitā, “devagaṇa! sampūrṇa jagat-ke upakāra tathā dharma, artha evaṃ kāma-kī sthāpanā-ke liye vāṇī-kā sārabhūtaṃ yaha vicāra yahāṃ prakaṭa kiyā gayā”
Wika ni Bhishma: “Para sa kapakanan ng daigdig, at upang maitatag ang tatlong layunin ng buhay—dharma, artha, at kāma—ang pinong diwa na ito, na pinukaw ni Sarasvatī, ay inilahad bilang gabay na talino. O mga pangkat ng mga diyos, para sa ganap na kapakinabangan ng buong sanlibutan at sa matibay na pagtatatag ng dharma, kasaganaan, at makatarungang pagnanasa, ang dalisay na payong ito—ang pinakadiwa ng pananalita—ay inihayag dito.”
भीष्म उवाच
That wise instruction should be offered for the welfare of all, and that social and personal order rests on establishing the three human aims—dharma (right conduct), artha (material well-being), and kāma (legitimate desire)—under the guidance of discerning, truth-oriented speech.
In Bhīṣma’s extended instruction in the Śānti Parva, he frames the counsel he is presenting as a distilled ‘essence’ inspired by Sarasvatī, addressed to a divine audience, and intended to benefit the whole world by grounding life in the balanced pursuit of dharma, artha, and kāma.