Varṇa-dharma and Rājadharma: Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Normative Outline (वर्णधर्म-राजधर्म-प्रश्नोत्तरम्)
तपसा भगवान् विष्णुराविवेश च भूमिपम् । देववन्नरदेवानां नमते यं जगन्नूपम्
tapasā bhagavān viṣṇur āviveśa ca bhūmipam | devavan naradevāṇāṁ namate yaṁ jagannṛpam | rājā pṛthukī tapasyāse prasanno ho bhagavān viṣṇunā svayam
Wika ni Bhishma: Sa kapangyarihan ng matinding pagninilay at pagtitiis (tapasya), pumasok ang Mapalad na Panginoong Vishnu sa loob ng haring iyon. Sa mga haring tao na wari’y mga diyos, siya ang hari na sa harap niya’y yumuyuko ang buong daigdig na parang sa isang bathala. Kaya si Haring Prithuki, matatag sa kanyang penitensiya, ay nagkamit ng tuwirang pagsang-ayon at biyaya ng mismong Panginoong Vishnu.
भीष्म उवाच
A ruler’s true authority is grounded in dharma and self-discipline: sustained tapas can purify and empower a king so that divine grace supports his rule, making him worthy of universal respect.
Bhishma describes a king (Prithuki) whose austerities pleased Vishnu; as a sign of favor, Vishnu is said to ‘enter’ the king, and the world reveres him like a deity among rulers.