Varṇa-dharma and Rājadharma: Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Normative Outline (वर्णधर्म-राजधर्म-प्रश्नोत्तरम्)
तयो: प्रीतो ददौ राजा पृथुर्वैन्य: प्रतापवान् | अनूपदेशं सूताय मगधं मागधाय च
tayoḥ prīto dadau rājā pṛthur vainyaḥ pratāpavān | anūpadeśaṃ sūtāya magadhaṃ māgadhāya ca ||
Wika ni Bhishma: Nalugod sa kanilang dalawa, si Haring Prithu Vainya, makapangyarihan sa tapang, ay nagkaloob ng gantimpala—ibinigay niya sa Sūta ang baybaying lupain ng Anūpa, at sa Māgadha naman ang lupain ng Magadha. Ipinakikita ng pangyayaring ito ang dharma ng isang hari: kilalanin ang paglilingkod at italaga ang mga lupain sa paraang nagpapatatag sa mga gampaning panlipunan at kaayusang pampolitika.
भीष्म उवाच
A righteous king sustains order by acknowledging merit and service through appropriate rewards. Patronage is not mere generosity; it is a tool of governance that assigns responsibility, reinforces social functions (such as heralds/bards), and promotes stability.
Prithu, pleased with two professional figures—the Sūta and the Māgadha—grants them territorial rewards: the Anūpa region to the Sūta and Magadha to the Māgadha, formalizing their status and securing loyalty within his realm.