असमज्जा: सरय्वां स पौराणां बालकान् नृप । न््यमज्जयदत: पित्रा निर्भत्स्य स विवासित:,नरेश्वर! असमंजा पुरवासियोंके बालकोंको पकड़कर सरयूनदीमें डुबा दिया करता था; अतः उसके पिताने उसे दुत्कारकर घरसे बाहर निकाल दिया
Asamañjāḥ Sarayvāṁ sa paurāṇāṁ bālakān nṛpa | nyamajjayad ataḥ pitrā nirbhartsya sa vivāsitaḥ ||
Sinabi ni Bhishma: O hari, si Asamañjā ay dating nanghuhuli ng maliliit na anak ng mga taga-lungsod at nilulunod sila sa ilog Sarayū. Kaya siya’y mariing sinaway ng kanyang ama dahil sa kalupitan at pinalayas mula sa tahanan. Ipinakikita nito na ang sambahayan ng pinuno ay dapat pumigil sa karahasan at magtanggol sa walang sala, at na ang kapangyarihan ng ama ay ginagamit upang itaguyod ang dharma ng lipunan.
भीष्म उवाच
Cruelty toward the innocent is adharma and must be checked even within a royal family; rightful authority (here, the father’s) may impose censure and exile to protect society and uphold dharma.
Bhishma recounts that the prince Asamanja habitually drowned citizens’ children in the Sarayū; as a consequence, his father rebuked him and expelled him from the home/kingdom.