Shloka 34
Śānti Parva, Adhyāya 52 — Bhīṣma’s Humility Before Kṛṣṇa and the Granting of Boons
ततः पुरं सुरपुरसम्मितद्युति प्रविश्य ते यदुवृषपाण्डवास्तदा । यथोचितान् भवनवरान् समाविशन् श्रमान्विता मृगपतयो गुहा इव
tataḥ puraṃ surapura-sammitadyuti praviśya te yaduvṛṣa-pāṇḍavās tadā | yathocitān bhavanavarān samāviśan śramānvitā mṛgapatayo guhā iva ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan, ang mga pangunahing bayani ng angkan ng Yadu at ang mga Pāṇḍava ay pumasok sa lungsod ng Hastināpura, na ang karilagan ay maihahambing sa lungsod ng mga diyos. Ayon sa nararapat na kaugalian, tumuloy sila sa pinakamahuhusay na palasyong itinakda para sa kanila—gaya ng mga leon na pagód na pumapasok sa mga yungib ng bundok upang magpahinga.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic social order: honored warriors and rulers are received and lodged according to propriety (yathocita). It also suggests that true strength is compatible with restraint and rest—after duty and travel, even the mighty seek rightful repose.
The foremost Yadu heroes together with the Pāṇḍavas enter splendid Hastināpura and proceed to the best palaces allotted to them, compared to tired lions entering mountain caves to rest.