Shloka 31
Śānti Parva, Adhyāya 52 — Bhīṣma’s Humility Before Kṛṣṇa and the Granting of Boons
सुवर्णनिर्मित विचित्र कूबरोंवाले रथों, पर्वताकार मतवाले हाथियों, गरुड़के समान तीव्रगतिसे चलनेवाले घोड़ों तथा हाथमें धुनष-बाण आदि लिये हुए पैदल सैनिकोंसे युक्त वह विशाल सेना रथोंके आगे और पीछे भी बहुत दूरतक फैलकर वैसी ही शोभा पाने लगी, जैसे ऋक्षवान् पर्वतके पास पहुँचकर पूर्व और पश्चिम दिशामें भी प्रवाहित होनेवाली महानदी नर्मदा सुशोभित होती है
vaiśampāyana uvāca | suvarṇa-nirmita-vicitra-kūbaravān rathān, parvatākāra-matavān hastīn, garuḍa-sama-tīvra-gati-calān aśvān tathā haste dhanuḥ-bāṇādi-dhṛtān padātīn yuktā sā viśālā senā rathānām agre paścād api bahu-dūraṁ vistṛtya tathāiva śobhāṁ prāpa, yathā ṛkṣavān-parvata-samīpaṁ prāpya pūrva-paścima-diśayoḥ api pravahantī mahānadī narmadā suśobhitā bhavati ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang napakalawak na hukbong iyon—may mga karwaheng may ginintuang, masalimuot na pamatok; may mga elepanteng tila bundok at nagngangalit sa panahon ng rut; may mga kabayong kasingbilis ni Garuḍa; at may mga kawal na naglalakad na may tangan na busog, palaso, at iba pang sandata—ay lumaganap nang malayo sa unahan at sa likuran ng mga karwahe, at nagmistulang maringal sa anyo. Kumikinang ito na parang dakilang ilog Narmadā na, pagdating sa paanan ng Bundok Ṛkṣavān, ay umaagos din sa silangan at kanluran at lalo pang gumaganda.
वैशम्पायन उवाच