Shloka 13
युधिष्ठिरस्य राज्याभिषेकः | Yudhiṣṭhira’s Royal Consecration
व्याप्रचर्मोत्तरे शुक्ले सर्वतो भद्र आसने । दृढपादप्रतिष्ठाने हुताशनसमत्विषि,भगवान् श्रीकृष्णकी आज्ञासे पुरोहित धौम्यजीने एक वेदी बनायी जो पूर्व और उत्तर दिशाकी ओर नीची थी। उसे गोबरसे लीपकर कुशके द्वारा उसपर रेखा की। इस प्रकार वेदीका संस्कार करके सर्वतोभद्र नामक एक चौकीपर बाघम्बर एवं श्वेत वस्त्र बिछाकर उसके ऊपर महात्मा युधिष्छिर तथा द्रुपदकुमारी कृष्णाको बिठाया। उस चौकीके पाये और बैठनेके आधार बहुत मजबूत थे। सुवर्णजटित होनेके कारण वह आसन प्रज्वलित अग्निके समान प्रकाशित हो रहा था। बुद्धिमान् पुरोहितने वेदीपर अग्निको स्थापित करके उसमें विधि और मन्त्रके साथ आहुति दी
vaiśampāyana uvāca | vyāghracarmottare śukle sarvato-bhadra āsane | dṛḍhapāda-pratiṣṭhāne hutāśana-samatviṣi ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Sa luklukan na Sarvatobhadra, na may balat ng tigre at natakpan ng puting tela, matatag ang mga paa at salalayan, at kumikislap na wari’y naglalagablab na apoy, pinaupo sina Yudhiṣṭhira at Kṛṣṇā (Draupadī) matapos maihanda nang wasto ang dambana ayon sa utos ni Śrī Kṛṣṇa. Itinatag ng marunong na paring si Dhaumya ang sagradong apoy sa dambana at naghandog ng mga alay ayon sa tuntunin at mantra—na inilalarawan ang ritwal bilang gawa ng dharma: disiplinado at pinabanal na pagkilos upang maibalik ang kaayusan matapos ang kapahamakan.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharma as disciplined, consecrated action: even royal decisions and transitions are grounded in purity, proper procedure, and reverence for sacred order (Agni, mantra, and the priestly rite).
At Kṛṣṇa’s instruction, the priest Dhaumya prepares a ritual altar and establishes the sacred fire. A Sarvatobhadra seat is arranged with tiger-skin and white cloth, and Yudhiṣṭhira and Draupadī are ceremonially seated while oblations are offered.